Czy warto być wyjątkowym? | PKUconnect

Wychowanie dziecka

Czy warto być wyjątkowym?

Odmienność od wieków przysparzała ludziom różnorodnych kłopotów i zmuszała ich do zmiany stylu życia. Dowiedz się, co można zrobić, aby wyjątkowość diety i diagnozy PKU przestała Ci ciążyć.

Niewiele osób może podpisać pod słowami: „Nie mogę przyjmować produktów wysokobiałkowych oraz muszę kilka razy na dobę spożywać preparat”. Fakt ten zostaje prędzej czy później odnotowany przez otoczenie. Zarówno w pracy jak i wśród znajomych pojawia się ciekawość (która graniczy niekiedy z wścibstwem) i zaczynają się pytania: co mogę jeść, czego nie mogę, a dlaczego, a po co, a czy to nie jest lekka przesada. Z reguły ogólne uzasadnienia nie wystarczają. Często efektem zaspokojenia ciekawości niektórych osób jest brak tolerancji i zrozumienia. Jako efekt braku tolerancji i zrozumienia często uświadamiam sobie, że boję się mówić w otoczeniu nowych osób o mojej diecie. Czemu tak jest? Co powoduje takie uczucia?

 

Poczucie bycia innym bywa szczególnie dotkliwe w okresie dojrzewania, w którym tak naprawdę chcemy być podobni do naszych rówieśników w najdrobniejszych aspektach:

stroju, ulubionej muzyki, sposobów spędzania wolnego czasu i ….jedzenia, bo przecież jest ono integralną częścią wszelkich spotkań towarzyskich.

Tak bardzo zależy nam na akceptacji grupy, przyjęciu do niej, że poświęcamy wiele, aby ten cel osiągnąć. Z czasem uczymy się doceniać oryginalność, jednak nie dzieje się to automatycznie. Niektórzy z trudnością osiągają dojrzałe spojrzenie na siebie i otoczenie.

Co można zrobić, aby wyjątkowość diety i diagnozy PKU przestała nam ciążyć?

Zacznij od wnętrza

Jeśli liczymy na prawdziwą przemianę, musimy zacząć od wnętrza. Tam rodzi się nasza samoocena, to stamtąd płyną nasze myśli o nas samych i tam znajduje się odpowiedź na pytanie dotyczące naszej wyjątkowości. Przyjrzyj się sobie i spróbuj zauważyć różnicę między tym, kim czujesz się teraz, w chwili, gdy analizujesz swój stosunek do PKU, a tym, kim jesteś w innych dziedzinach i momentach swojego życia.

Może Ci w tym pomóc tabelka, w której pogrupujesz swoje cechy zewnętrzne i wewnętrzne zaliczając je do kategorii, takich jak: wygląd, cechy charakteru, inteligencja, cechy męskie/kobiece, uzdolnienia szkolne, uzdolnienia towarzyskie, a także oceniając, czy budzą w Tobie pozytywne, czy też negatywne uczucia. Gdy zabraknie pomysłów, poproś życzliwych znajomych lub rodzinę, żeby Ci w tym pomogli. Gdy już zakończysz pracę, nie zapomnij umieścić tam również Twojej PKU…

Jak teraz wygląda? Czy nadal wydaje się tak ważną Twoją cechą, jak wcześniej? Gdy widzisz ją w otoczeniu tak wielu Twoich zalet, ale też i słabości, łatwiej uświadomisz sobie, jak wiele możesz dać innym i jak naprawdę jesteś spostrzegany z całym swoim bogactwem.

Możliwości zamiast ograniczeń

Następnie spróbuj skoncentrować się na swoich możliwościach, a nie na ograniczeniach.

Zapewne dopiero wtedy okaże się, jak często słuchałeś Twojego „wewnętrznego krytyka”, który wciąż skupiał Twoją uwagę na niepowodzeniach. „Jestem do niczego”. „Moje wysiłki znów na nic się nie zdały”. Spróbuj policzyć, jak często zdarza Ci się go słuchać, a chwilę później „odpowiedz” mu, szukając (początkowo będzie to wymagało nieco wysiłku) tego, co Ci się udało, a co umniejszałeś skupiając się na brakach.

„Dziś wstałem uśmiechnięty i nawet nie odburknąłem mamie na tak wczesne powitanie”. „Koleżanka z zainteresowaniem wysłuchała mojej recenzji ostatnio obejrzanego filmu”. W takim zmaganiu ze sobą praktyka czyni mistrza.

Im częściej podejmiesz to ćwiczenie, tym więcej zaczniesz zauważać sytuacji godnych odnotowania, a udzielanie sobie pochwał stanie się ważną częścią Twojego dialogu wewnętrznego.

Im więcej zauważysz sukcesów, tym bardziej jasne stanie się, w czym jesteś mocny, a co nie jest Twoją najmocniejszą stroną. Jako następny krok możesz znaleźć sobie zajęcie, które będzie Ci przynosić najwięcej satysfakcji i które będziesz dobrze wykonywać, a potem ćwiczyć tę umiejętność przez powtarzanie. Z pewnością okaże się, że jesteś niepowtarzalny i wyjątkowy w jakiejś umiejętności! Może jesteś doskonałym słuchaczem, może masz zdolności kulinarne, może zapomniałeś, że kiedyś potrafiłeś pięknie rysować lub pisać listy…

Gama możliwości jest w tym punkcie nieograniczona tak, jak nieodgadniony i niepowtarzalny jest każdy człowiek.

Otwórz się na innych

W całym procesie nie zapominaj o ludziach. Potrzebujesz ich obok siebie, a więc zaskarbiaj sobie przyjaźń ludzi, dzięki którym Twoje życie nabierze kolorów. Próbuj nawiązywać nowe znajomości i w swojej ucieczce od świadomości bycia chorym, nie zapominaj, że potrzebujesz obecności tych, którzy przechodzą przez podobne problemy.

Wzajemnie możecie dać sobie naprawdę wiele, dlatego tak cieszą kolejne inicjatywy podejmowane przez Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci z PKU z wielu miast połączone z możliwością integracji. Temu służą też najróżniejsze fora internetowe. Nie bój się!

Podejmij próbę! Ale też nie ograniczaj się tylko do tego grona. Umiejętności zdobyte w jednej grupie przenoś na inne, ćwicz swoją sprawność w kontaktach interpersonalnych, także na różnego rodzaju kursach i warsztatach. Zajrzyj do psychologa z Twojej poradni i nie myśl, że tak robią tylko Ci, co popadli w poważne tarapaty. Nie czekaj aż problem urośnie, ale zaradź mu, zaraz gdy się pojawi. Podobnie postąp wtedy, gdy pomoc rodziny i przyjaciół okaże się niewystarczająca.

No i w końcu, ale nie jako punkt najmniej istotny, należy podkreślić, że konieczne jest, abyś pozwolił sobie na niepowodzenia. One będą się pojawiać, bo „nie popełnia błędów tylko ten, kto nic nie robi”. Pozwól, aby trudności były dla ciebie źródłem informacji o sobie samym. Nie oglądaj się wstecz, ale wyciągnij wnioski i idź dalej. Ten wysiłek pracy nad sobą, nad myśleniem o sobie samym zaprocentuje. Powoli zobaczysz, że Twoja PKU to niejedyny powód, dla którego jesteś wyjątkowy. Masz wiele do zaoferowania, a inni będą Cię o tym coraz częściej przekonywać. Nie jest sztuką zatrzymać się na przeszkodzie, ale znaleźć sposób, aby ją pokonać. Nie jest sztuką trwać w błędzie, ale prosić o radę i wsparcie.

Na podstawie: mgr Dorota Deli, „Czy warto być wyjątkowym?”, www.shs.pl.

Ustawienia prywatności

Tutaj możesz w dowolnej chwili deklarować i modyfikować ustawienia plików cookie.

Bezwzględnie konieczne pliki cookie

Są niezbędne w celu zapewnienia funkcjonowania witryny internetowej i nie można ich wyłączyć. Zazwyczaj są stosowane w odpowiedzi na podjęte przez użytkownika działania związane z żądaniem usług (ustawienie preferencji w zakresie prywatności użytkownika, logowanie, wypełnianie formularzy itp.). Można ustawić przeglądarkę, aby blokowała takie pliki cookie lub wyświetlała odpowiednie powiadomienia, jednak niektóre części witryny nie będą wówczas działały.

Analityczne pliki cookie

Umożliwiają nam liczenie odwiedzin i źródeł ruchu oraz pomiar i poprawę wydajności naszej witryny. Pokazują nam, które strony są najmniej i najbardziej popularne i w jaki sposób odwiedzający poruszają się po witrynie. Jeśli użytkownik nie zgodzi się na ich zastosowanie, nie będziemy wiedzieli, kiedy odwiedził naszą witrynę i nie będziemy w stanie monitorować jej wydajności.

Personalizujące pliki cookie

Służą do zwiększenia funkcjonalności witryny internetowej i personalizacji jej treści. Mogą być stosowane przez nas lub przez osoby trzecie, których usługi zostały dodane do naszych stron. Jeśli użytkownik nie zezwoli na ich zastosowanie, niektóre lub wszystkie z tych usług mogą nie działać poprawnie.

Pliki cookie do targetowania

Mogą zostać użyte przez naszych partnerów reklamowych poprzez naszą witrynę w celu stworzenia profilu zainteresowań użytkownika i wyświetlania mu odpowiednich reklam na innych witrynach. Nie przechowują bezpośrednio danych osobowych, lecz pozwalają na jednoznaczną identyfikację przeglądarki i urządzenia internetowego użytkownika. W razie braku zgody na ich zastosowanie reklamy prezentowane użytkownikowi będą w mniejszym stopniu dostosowane do jego zainteresowań.

----